آکوستیک امیشن راهی موثر برای تست خستگی و رفتارهای شکست مواد است. انتشارات صوتی (AEs) امواج تنشی هستند که توسط توزیع مجدد تنش داخلی ناگهانی مواد ناشی از تغییرات در ساختار داخلی ایجاد می‌شوند. علل احتمالی تغییرات ساختار داخلی عبارتند از شروع و رشد ترک، حرکت نابجایی و تبدیل فاز در مواد یکپارچه و شکستگی فیبر درکامپوزیت‌ها. اکثر منابع AEs مرتبط با آسیب هستند. بنابراین، تشخیص و نظارت بر این انتشارات معمولا برای پیش بینی خرابی مواد استفاده می شود.

آکوستیک امیشن به طور گسترده در صنایع از جمله برای تشخیص عیوب یا نشت در مخازن تحت فشار و سیستم‌های لوله‌کشی کاربرد دارد. همچنین برای نظارت بر پیشرفت جوش و خوردگی استفاده می‌شود. تفاوت بین تکنیک آکوستیک امیشن و سایر روش‌های ارزیابی غیرمخرب (NDE) در این است که AE فعالیت‌های درون مواد را شناسایی می‌کند، در حالی که سایر روش‌های NDE سعی می‌کنند ساختارهای داخلی مواد را بررسی کنند. علاوه بر این، آکوستیک امیشن فقط به ورودی یک یا چند سنسور نسبتا کوچک روی سطح سازه یا نمونه مورد بررسی نیاز دارد تا سازه یا نمونه بتواند در حین سرویس دهی مورد بازرسی قرار گیرد. سایر روش‌های NDE، مانند اشعه ایکس، باید به کل سازه یا نمونه دسترسی داشته باشند. بنابراین، سازه یا نمونه مورد نظر اغلب باید جدا شود و برای بررسی به آزمایشگاه برده شود.

نقطه ضعف آکوستیک امیشن این است که سیستم‌های آن فقط می‌توانند از نظر کیفی میزان آسیب وارده به مواد و تقریباً مدت زمان ماندگاری قطعات را برآورد کنند. بنابراین، روش‌های دیگر NDE هنوز برای انجام بررسی‌های دقیق‌تر و ارائه نتایج کمّی مورد نیاز است. علاوه بر این، محیط‌های خدماتی معمولاً بسیار پر سر و صدا هستند و سیگنال‌های AE معمولاً بسیار ضعیف هستند. بنابراین، تشخیص سیگنال و کاهش نویز بسیار دشوار است. تحقیقات در مورد آکوستیک امیشن را می‌توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد:

  • آکوستیک امیشن معمولی
  • تجزیه و تحلیل شکل موج

تکنیک آکوستیک امیشن معمولی

روش معمول آکوستیک امیشن فقط پارامترهای خاصی (که گاهی ویژگی‌های آن می‌نامند)، از جمله سطوح پیک و انرژی‌ها را ثبت می‌کند. ویژگی‌های آکوستیک امیشن با شکل‌گیری نقص و خرابی‌ها در ارتباط هستند. این ویژگی‌ها فقط مربوط به سیگنال های گرفته شده است و منبع سیگنال و انتشار موج را در نظر نمی‌گیرد.

شکل 1: تعاریف رویدادهای انتشار صوتی